asito finito.

noem me maar toos werkloos, want gisteren avond kregen me collega's en ik te horen dat de samenwerking tussen asito en het vlietland ziekenhuis niet langer zal gaan duren. ik had maandag al van me oom gehoord, die ook in het ziekenhuis werkt, dat asito er uit zou gaan. ik was dus niet verbaast, maar een aantal collega's wel. je kon de teleurstelling op hun gezichten zien. maar nadat ik als jongste van de ploeg heel sarcastisch vroeg: "ja maar hoe moet ik nou me gezin onderhouden!?" kon er wel weer een beetje gelachen worden. me collega's die in dienst zijn van het ziekenhuis, waren allemaal netjes om 5 uur begonnen. en wij van asito zo'n 6 uur, er waren een hoop vragen en er was iemand die iets te eten mee had genomen, dus we hebben nog met z'n allen wat gegeten. vanavond is dus de laatste avond dat ik moet werken. toch best jammer, want we hadden een leuk ploegje. we waren net een beetje aan elkaar gewend. misschien kan ik nog in dienst van het ziekenhuis komen, ze hebben toch mensen nodig. en ik ben nog jong, dus ik maak meer kans dan me collega's. ik ben wel benieuwd hoe het ziekenhuis het nu aan gaat pakken. alle spullen waar we mee schoon maken is van asito en ze nemen vanavond alles mee. er komt vanmiddag al een vrachtwagen alle karren enzo van de ochtendploeg ophalen. en vanavond komt er nog een vrachtwagen, om de rest op te halen. en dan heeft het ziekenhuis niks om mee schoon te maken. misschien dat ik wel vrijwillig kom helpen als het echt zo ver komt, maar voorlopig wacht ik nog even af wat er allemaal gaat gebeuren.
update 05-10-09: nou, noem me maar weer gewoon kim, ik heb me zaken weer goed geregeld. woensdags na het werk heb ik mee geholpen opruimen, alle spullen in de vrachtwagen inladen enzo. we waren met een groepje en het was nog even gezellig. asito heeft echt alles meegenomen, zelfs tot aan het laatste vieze schoonmaakdoekje. ik hoorde dat een teamleider van het oude ziekenhuis terug zou komen en op dat moment kwam ingrid aanlopen. "kimmetje! je dacht dat je van me af was he. ik ga je binnenkort bellen." nou dat is ook weer voor elkaar dacht ik. donderdag avond werd ik om kwart over 5 gebeld door ingrid, of ik wilde komen werken. het was zo stil en verlaten in het ziekenhuis. het was anders dan normaal. er waren wat schoonmaak spullen bij elkaar verzameld, maar het was niet veel. we moesten samenwerken met de karren, maar het was allemaal wel te doen. ik ging pas een kwart voor 9 naar huis en had dus weer een deel van house gemist. omdat er weinig mensen waren en er was veel te doen. vrijdags en in het weekend had ik ook gewerkt en aankomend weekend weer. het lijkt er een beetje op alsof ik weer 7 dagen in de week ga werken, heel mooi voor me bankrekening. er word nu uitgezocht hoe vaak me contract in het oude ziekenhuis verlengt is en als het goed is word ik dan door het ziekenhuis aangenomen.

muziek: robbie williams - bodies

weekend belgische ardennen

prikaccident

savonds moet ik op me werk de afdelingen urologie, oogheelkunde en de orthopedie schoonmaken. daar heb ik maar 2,5 uur voor, dus het is altijd chaos en haasten. na de afdeling uro en oog, breng ik de vuilniszakken die ik heb naar de containers, maar omdat het er altijd zoveel zijn, verzamel ik ze eerst voor me werkkast. nou liep ik vanavond langs een vuilniszak, voel ik ineens iets scherps aan me been. dus ik kijk wat het was, steekt er een naald uit die vuilniszak. DAMN! ik heb me geprikt aan een naald en wie weet van wie dat ding is geweest. de naald zag er niet als gewone naalden uit, dus dat hield ik in me achterhoofd, maar ik was aardig in de stress. en ik moest nog de ortho schoonmaken. nou vraag me niet hoe ik dat heb gedaan, maar binnen een scheet en een zucht was ik klaar. ik had de naald uit de vuilniszak gehaald en mee naar beneden genomen. en ik liet hem aan me baas zien, met de vraag of het écht een naald is. ja zegt ze, dus ik zeg ja ik heb me er net aan geprikt. "dat meen je niet!? gelijk naar de ehbo." ik schrok behoorlijk van haar reactie en was daarna helemaal in de stress. dus ik naar de ehbo toe met de naald en een aardig iemand opgezocht. ik had geen zin in lompe antwoorden. en ik ken er een paar, omdat ik smorgens de ehbo wel is schoon maak. ik had een aardig slachtoffer gevonden, maar op de ehbo wist niemand wat voor naald het was. dus het aardige vrouwtje ging het even rond vragen in het ziekenhuis en bleef geloof ik 20 minuten weg. en ik zat daar maar te stressen. ik had me uniform nog aan, dus ze konden zien dat ik van het ziekenhuis was. dus ik mocht bij de rest komen zitten, achter de balie. nou dan zie je ook aardig wat voorbij komen als je daar zit. er kwam een patiënt binnen en die moest gelijk een mondkapje op en naar een aparte kamer, in verband met de mexicaanse griep. maar even terug naar het verhaal, de verpleegster kwam terug van het rond vragen, maar niemand die wist wat voor naald het was. zelfs niet op de urologie, ik dacht dat de naald van die afdeling af kwam. maar daar kan ze het nooit gevraagt hebben, want daar waren ze allemaal al naar huis. maargoed, toen kwam er een dokter aan en zag gelijk dat het een acupunctuur naald is. nou misterie opgelost, maar ik ben er nogsteeds door gestoken. het protocol moest uitgevoerd worden, daar was een andere verpleegkundige al mee bezig. er werd bloed bij me afgenomen en er moesten formulieren ingevuld worden door een dokter. er waren aardig wat patiënten, maar de dokter nam echt alle tijd voor me, dus dat was wel fijn. en er moest nog gekeken worden naar de plek waar in me geprikt had, maar daar was niks te zien. de dokter zei dat ik me niet zo heel veel zorgen hoef te maken, omdat het een acupunctuur naald was en die zijn niet hol van binnen. dus de kans is heel klein dat ik iets opgelopen heb. maargoed, de kans is er wel. ik moet ongeveer een week wachten en dan hebben ze de uitslag van me bloedtest. ik had tussendoor een smsje naar huis gestuurd dat ik later was en dat gebeurd wel vaker, dus ze hadden nog niks door. als ik naar huis ga bel ik altijd even dat ik er aan kom in verband met het eten. ik twijfelde of ik het gelijk zou vertellen, maar hoe dan ook, ze zouden ook in de stress raken. dus ik vertelde het al aan de telefoon, me moeder wilde me gelijk op komen halen. maar ik mankeerde niks en ik kon ook nog gewoon fietse. in de tussentijd dat ik naar huis fietste heeft me moeder heel de tijd voor de deur gestaan. kijken of ik er al aan kwam, haha moeders. ik was ondertussen al een beetje gerustgesteld door de dokter, maar me moeder niet, haar moest ik nog even bijpraten. toevallig belde me vader toen in net thuis was, dus aan hem had ik het verhaal ook maar gelijk verteld. hij is nooit sprakeloos, maar toen had hij toch echt even niks te zeggen. ik had toch best een aardig tijdje bij de ehbo gezeten. en nou was me kapsalon koud geworden en was house m.d. al begonnen, waar ik al heel de dag naar uit keek. toen ik thuis was, deed ik me verhaal en heb ik niks van de tv gezien. ik hoop dat alles goed is zeg, het zal je gebeuren dat je door zo'n naaldje wat op loopt. het is even afwachten, maar ik ga er niet te veel over nadenken, daar wordt je alleen maar gek van en daar veranderd de uitslag toch niet door. ik moet nu echt me koffer inpakken, want morgen ga ik met lars naar de belgische ardennen, yeah!

so.. kiss me!

de foto hierboven hebben we vanavond in de huiskamer gemaakt. ik vind hem er zo professioneel uitzien, maar dat komt echt door de achtergrond. toen we in dit huis gingen wonen, zaten er steenstrips op de muren. en die hadden we er gelijk af gehaald, in verband met de rommel die je er dan van hebt. en we waren toen toch aan het slopen, dus dan maar alles in een keer. verder hadden we nog niks met de muren gedaan, maar er bleef veel stof aan hangen. dus hebben we voor tijdelijk de muren in de grondverf gezet. en dat is dus een perfecte achtergrond. we moesten er wel de huiskamer voor verbouwen, maar dan heb je ook wat. me moeder zat een meter van de tv af met de bank, anders stond die in de weg. dus ze had ook een lekker rustig tv avondje, haha. de studiolampen hadden we ook in de huiskamer gezet, die moesten we wel eerst uit elkaar halen, anders pasten ze niet door me trapgat. maar zo'n witte muur is echt ideaal, ik wil er ook één in me kamer, haha. maar wel raar dat de muur beter werkt dan me achtergrond doek. ik wilde nu een grijze achtergrond, omdat lars een zwart shirt aan had en ik een wit shirt. dus dan gaan we een stukje van de muur af staan en laat ik er niet te veel licht op schijnen. en zo krijg je dan een grijze achtergrond, als ik wil had ik hem nog donkerder of juist lichter kunnen maken. het is heel simpel, maar op de één of andere manier werkt het niet zo met me achtergrond doek. hmmm, dat moet ik nog maar even uitvogelen.
vanmiddag ben ik nog heel even naar buiten geweest met me zusje voor foto's. het was best koud in me shirtje. maar daar is de tweede foto gemaakt. jammer dat de muur achter me vies is, maar aan de andere kant heeft het juist wel wat. vind ik dan, ook vooral omdat het buiten is. en de derde foto hebben lars en ik gisterenavond gemaakt. ik ben langer bezig geweest met de letters goed op zijn vingers te krijgen, dan met het fotograferen zelf. maar het was wel heel gezellig. ik vind het een leuk idee, de foto zelf is wat minder. ik heb er nog een textuur opgeplakt, om er nog wat van te maken. haha, nee. omdat ik het er een beetje te netjes uit vond zien. maar ik ben weer met 30 dingen te gelijk bezig en het is inmiddels al kwart over 1, dus ik ga zo maar is de binnen kant van me ogen bekijken. ik lag gisterenavond ook rond deze tijd, maar ik ben pas rond half 7 in slaap gevallen. ik heb echt heel de nacht wakker gelegen, ben kapot. dus sweet dreams.

chaos of een succes

ik loop al ongeveer een maand thuis op te scheppen, dat ik met me hond ga hardlopen. hij heeft net als ik een hele slechte conditie en dan komt er bij hem nog is bij dat hij niet echt mager is. hij heeft lang haar en dat staat alle kanten op, dus het lijk allemaal erger dan dat het is, maar hij heeft wel een dik buikkie. en we willen voorkomen dat hij later last van zijn pootjes krijgt, dus ga ik even actie ondernemen. tenminste zo denk ik er nu over, het kan vanavond ook de eerste en gelijk de laatste keer geweest zijn. en dat bedoel ik niet zo dramatisch als dat het nou misschien over komt, maar zodra je wat harder met nike gaat lopen, dan denkt hij dat je wilt spelen. dan begint hij als een gek in de riem te bijten en te trekken en dan ken je achter hem aan gaan lopen. en het is echt een waterrat, dus zodra hij een sloot ziet, wilt hij er in springen. dus het kan nog wat gaan worden dalijk. maar wie weet loopt hij wel gewoon met me mee, naast me. ik doe het nog wel rustig aan, voor hem maar ook voor mezelf natuurlijk, we hebben allebij geen conditie. en ik voel me al een paar dagen niet lekker, als of ik de griep krijg, maar dat niet echt doorbreekt. ik heb nou wel genoeg rustig aan gedaan de laatste paar dagen, dus kijken of het beter gaat met een beetje actie. ik heb wel nog niet zo lang geleden een bord patat op met een frikandel, mexicano, kaassoufle, en een bamihapje. dus ik hoop dat het binnen blijft. je hoort dalijk wel hoe het gegaan is.

update: het harlopen ging zo goed, ik wist niet wat ik mee maakte. het eerste stukje was ik gaan lopen, totdat we op de harreweg waren, een geasfalteerde weg is dat. toen we daar aankwamen zag nike de koeien staan en wilde hij er meteen naartoe gaan. en dat leek me niet zo'n strak plan, gelukkig had ik de koeien als eerste gezien en was ik voorbereid op het sprintje die hij wou maken. ik kon hem nog net vast houden. ik was toen maar gelijk gaan hardlopen om hem af te leiden en hij liep gewoon met me mee. in het begin kwam hij steeds dichterbij me lopen, waardoor ik bijna op me plaat ging. maar het ging als snel goed, het was echt leuk om hem zo naast me te zien. volgens mijn had hij door dat het serious business was, hij liep niet in de riem te bijten of wat dan ook. wel toen we ongeveer op de helft waren, ik ging weer hardlopen en hij bleef lopen. ik moest hem gewoon meesleuren, toen ging hij wel in de riem bijten, volgens mijn was hij het zat en had die er geen zin meer in. zijn conditie is er nog erger aan toe dan die van mijn. maar na de "op peptalk" die hij van me kreeg, huppelde die weer met me mee. het laatste stukje zijn we gaan lopen, ik had al een kwartier de steek in me zei genegeerd en we moeten wel rustig aan beginnen natuurlijk. nike was ook aardig moe, hij had niet eens interesse voor een kat die voorbij liep. na het hardlopen was ik gaan douchen en op de bank tv gaan kijken, ik voelde me echt goed. maar na een uurtje werd ik ineens niet lekker en lag ik op bed met een tuiltje naast me, haha. misschien dat de griep nu doorbreekt, of het was de niet al te lichte maaltijd waar ik last van had. maargoed, het hardlopen met nike blijkt een groot succes te zijn en is echt voor herhaling vatbaar.

muziek: pitbull - hotel room

twee weekendjes weg geboekt

in een ouder bericht kan je lezen dat ik lars voor zijn verjaardag een halve dag mountainbiken in de belgische ardennen had gegeven. en dat het me leuk leek om daar een weekendje weg van te maken. en daar wilde we niet te lang mee wachten vanwege het weer, dus vandaag zijn we gaan boeken. we hebben zo lang bij het reisbureau gezeten, ik denk zo'n anderhalf uur. maar dan heb je ook wat. we hebben een hele leuke bungalow, die net gerenoveerd is. en het ligt niet zo ver van het bedrijf vandaan, waar we de mountainbikes gaan huren. ik vind een bungalow er altijd zo gezellig en knus uitzien. we hebben geboekt voor het weekend van 25 september, dus dat is nog aardig snel. een tijdje terug had lars gevraagt of het me leuk lijkt, om een weekendje naar parijs te gaan, als we een jaar bij elkaar zijn. tuurlijk lijkt me dat leuk, dus we hebben ook gelijk een weekendje parijs geboekt. vrijdags 16 oktober vertrekken we en die dag zijn we precies een jaar samen. we gaan er met de trein heen en we konden zelf uit een paar vertrek tijden kiezen. de heenreis hebben we niet al te vroeg gedaan, maar ook niet al te laat, zodat we wel nog wat aan de vrijdag hebben. en voor de terug reis hebben we de laatste trein gekozen. we hadden een leuk hotel gevonden, maar daar was nog maar 1 kamer over. en net voordat we dat hotel wilde boeken, was hij voor onze neus weg geboekt. maar we hebben als nog een leuk hotel gevonden. het is een mooi hotel, alhoewel het hotel eigenlijk niet zo heel belangrijk is. als we maar een bed een douche en een dak boven ons hoofd hebben. we zullen toch veel op pad zijn. we gaan van te voren nog even opzoeken wat er allemaal te doen is in parijs, er schijnt een grote "toren" te zijn, dus daar moeten we ook nog even langs.

joey

ik ben ten einde raad, maar wel op een goede manier. als dat bestaat. ik heb net zoveel foto's gemaakt met joey, het zijn er meer dan 500. dus ik weet niet waar ik moet beginnen met bekijken en uitzoeken welke ik het beste vind. er zitten zoveel goede tussen, de photoshoot was echt helemaal geweldig, het leek wel of ik een prof aan het fotograferen was. niet dat ik dat ooit heb gedaan, dus ik zou niet weten hoe het is. maar dat idee kreeg ik erbij. hij had zoveel verschillende poses, ik hoefde echt helemaal niks te zeggen. ik had vanmorgen nog even snel een nieuwe batterij gehaald voor de zender van me studiolampen. gelukkig deden ze grotendeels wat ze moeten doen, flitsen als ik een foto maak. maargoed, er zitten nog aardig wat (te) donkere foto's tussen. maar daar heb ik al snel last van, dan zit ik weer te vogelen met me instellingen, omdat ik niet op automatisch wil fotograferen. maar het komt vast nog wel een keer goed, ooit krijg ik het onder de knie. we hebben de witte en de zwarte achtergrond gebruikt, die ik nogsteeds moet strijken. maar bij de zwarte achtergrond had ik beter 1 lamp kennen gebruiken, dumb ass. nou, volgende keer beter. joey had nog wat kleding mee genomen en een extra paar schoenen, dus er zit veel variatie in de foto's. nou ik hou me verhaal kort, ik heb veel foto's. today was fun, thanks joey!

first edition

yes! vandaag is me boek binnen gekomen. en damn! ik had van 2 foto's 1 foto gemaakt en die staat er 2 keer in. hoe kan ik nou zo'n fout maken. ik was echt zo nieuwsgierig hoe het er uit zou komen te zien, ik zat ook echt te wachten tot me boek binnen zou komen. het viel daarom best tegen dat 1 foto er nou 2 keer in staat, maar aan de andere kant ziet het boek er echt mooi uit. de foto's zijn echt heel scherp, alleen wel iets donkerder dan op de computer. voor het mooie had ik ze iets lichter moeten maken, maar dat zijn kleine dingetjes. ik vind het er toch mooi uit zien en het was ook een soort test. ik had geen idee wat ik er van moest verwachten, dus ik heb het allemaal nog een beetje simpel gehouden. ik ga zeker nog een boek maken, maar dan met meer foto's er in. alhoewel er nu ook al 35 foto's in het boek staan. het is echt leuk om je eigen foto's zo te zien. het boek heeft een harde kaft met me naam er op en de foto's zijn op glanzend papier afgedrukt. en oh ja, donderdag ga ik foto's van joey maken, dat willen we nou al zo lang en gisteren hebben we dan eindelijk een afspraak gemaakt. we hebben savonds afgesproken, ik was alleen even vergeten dat ik moet werken. dus ik had gisterenavond gelijk gevraagt of ik donderdag vrij mag en dat was geen probleem, dus dat is allemaal geregeld. dat is wel mooi, nu hoef ik nergens meer naar toe, dus hoef ik ook niet de tijd in de gaten te houden. daar heb ik zo'n hekel aan. joey heeft zelf ook een paar foto ideeën, dus dat is wel leuk. ik vind het echt leuk als me model mee denkt, dan maak je echt samen de foto's. het lijkt me gezellig en hopen dat ik er weer wat mooie plaatjes bij krijg. die zijn dan gelijk voor me nieuwe boek. ik moet wel nog even naar me studiolampen kijken, wel zo fijn als ze het doen donderdag. maar ik zie het boek als een project, waar ik veel tijd en aandacht aan wil besteden. het zal dus nog wel even duren voordat hij af is, ik moet nog beginnen. maar het boek moet de volgende keer dan wel echt helemaal perfect zijn.

muziek: james newton howard - signs soundtrack